Figi – owoc z niezwykłą historią

Figowiec towarzyszy ludziom od tysięcy lat. W neolitycznej osadzie Gilgal w Dolinie Jordanu archeolodzy znaleźli zwęglone figi sprzed ok. 11 400 lat. Były to odmiany bez nasion, które musiał rozmnażać człowiek, dlatego figowiec może być jedną z pierwszych udomowionych roślin – być może nawet starszą uprawą niż zboża. Figa pojawia się też w wielu opowieściach: w Księdze Rodzaju Adam i Ewa okrywają się liśćmi figowymi, a według legendy wilczyca karmiła Romulusa i Remusa pod figowcem u stóp Palatynu.

Botanicznie figa nie jest typowym owocem, lecz mięsistym owocostanem, który od środka wyściełają setki drobnych kwiatów. Niektóre odmiany zapyla maleńka osa figowa, która wchodzi do środka przez niewielki otwór na szczycie. Większość popularnych odmian zawiązuje jednak owoce bez zapylenia – chrupiące drobinki to nie owady, tylko pestki lub niezapłodnione kwiaty.

Dojrzała figa jest miękka w dotyku i lekko zwisa na szypułce. Po zerwaniu już nie dojrzewa, a w lodówce wytrzyma tylko 2–3 dni. Figowiec owocuje późnym latem i jesienią, a w Polsce można go uprawiać w donicy, zimując w chłodnym pomieszczeniu.

Na keto warto mieć figi na oku. Średnia świeża figa (ok. 50g) to ok. 8g węglowodanów netto, a suszone figi mają ich ponad trzy razy więcej na każdy gram. Dlatego w sałatce traktuję figę jako słodki akcent, a nie główny składnik.