Dynia piżmowa (butternut) ma zwartą, gęstą konsystencję i wyraźnie orzechowy smak, co odróżnia ją od dyni zwyczajnej czy hokkaido. Zawiera mniej wody i włókien niż inne odmiany, dzięki czemu po upieczeniu nie rozpada się, tylko lekko karmelizuje na brzegach – to sprawia, że dobrze sprawdza się w wysokiej temperaturze i w daniach, gdzie zależy nam na zachowaniu struktury kawałków, tak jak w tej keto tarcie z dynią i fetą.

Pod względem odżywczym dynia piżmowa jest źródłem beta-karotenu, potasu i witaminy C. Na 100 g surowego miąższu przypada około 40-45 kcal i 10-11 g węglowodanów (z czego ok. 2 g to błonnik), co czyni ją jedną z mniej kalorycznych, ale wciąż stosunkowo węglowodanowych opcji wśród warzyw dyniowatych. Dla porównania, dynia hokkaido ma podobny poziom węglowodanów, a batat czy ziemniak – wyraźnie więcej.

Na diecie ketogenicznej dynia piżmowa sprawdza się najlepiej w niewielkich ilościach, jako dodatek smakowy, a nie główny składnik porcji. 100-150 g w daniu to zazwyczaj bezpieczna ilość, która nie zaburza dziennego limitu węglowodanów, zwłaszcza w połączeniu ze składnikami niskowęglowodanowymi, takimi jak ser, jajka czy orzechy.