Woda z kwiatu pomarańczy – co to jest i jak jej używać?

Woda z kwiatu pomarańczy powstaje przy destylacji kwiatów gorzkiej pomarańczy. Na powierzchni destylatu zbiera się olejek neroli, używany w perfumerii, a pozostała aromatyczna woda trafia do kuchni. Pachnie kwiatowo i delikatnie, a nie jak skórka pomarańczy czy sok.

Wywodzi się z Bliskiego Wschodu, a dziś jest stałym elementem kuchni arabskiej i śródziemnomorskiej. W Tunezji jej stolicą jest Nabeul na półwyspie Cap Bon – wiosną zbiera się tam kwiaty i destyluje z nich wodę nazywaną zhar. W Libanie łyżeczka wody z kwiatu pomarańczy w filiżance gorącej wody to tzw. biała kawa, a w Maroku dodaje się ją do sałatek i niektórych tadżinów. Aromatyzuje się nią też syrop do baklawy.

W Europie najbardziej znanym przykładem jest pastiera neapolitańska – wielkanocna tarta z ricottą i gotowaną pszenicą, czyli daleka kuzynka sernika. Woda z kwiatu pomarańczy trafia też do hiszpańskiego roscón de Reyes i francuskich magdalenek.

Najważniejsza zasada: dodajemy ją ostrożnie, bo w nadmiarze daje posmak perfum. Warto też czytać etykiety – niektóre produkty to czysty destylat, a inne woda z dodatkiem aromatu, więc ich intensywność bywa różna. Najlepiej dodać mniej, spróbować masy i ewentualnie dolać odrobinę. W Polsce kupimy ją w sklepach z żywnością arabską i internetowych sklepach z produktami z kuchni świata. Nie zastępujemy jej olejkiem eterycznym neroli – to zupełnie inny, mocno skoncentrowany produkt.